Publieke ruimte

Percentage moslims en mate van islamisering

Internationaal, 2015/2016

                                     Peter Hammond
Missionaris dr. Peter Hammond, oprichter van Frontline Fellowship, Africa Christian Action en een aantal andere organisaties, beschrijft in zijn boek Slavery, Terrorism and Islam de wijze waarop moslims zich in diverse samenlevingen gedragen. Zijn centrale thesis: naarmate er meer moslims in een land wonen, zal de islamgemeenschap zich assertiever en agressiever inzetten voor de invoering van sharia-wetgeving. Hammond: ‘De islam heeft religieuze, juridische, politieke, economische, sociale en militaire componenten. De religieuze component is de vorm waarachter alle andere componenten schuilgaan’.
Naarmate het percentage moslims in een land stijgt, komt een proces van islamisering op gang. Als er een bepaalde kritische massa is bereikt, gaan moslims ageren voor privileges. Vooral open democratische samenlevingen zijn kwetsbaar. Hammond: ‘Als politiek correcte, tolerante en cultureel diverse samenlevingen toegeven aan eisen van moslims wat betreft religieuze voorschriften, dan sluipen daar ook de andere aspecten van islamsering tussen’.
Hammond hanteert percentages van het aantal moslims in een land om de mate van islamisering aan te geven.

Aantal moslims minder dan 2%
De islamistische minderheid laat een vreedzaam beeld zien en is niet bedreigend voor andere burgers.
Dat is de situatie in de VS: aantal moslims 0.6%; Australië: 1.5%; Canada: 1.9%; China: 1.8%.*

Aantal moslims tussen 2% - 5%
Moslims beginnen te werven, onder etnische minderheden, ontevreden groepen, binnen gevangenissen en straatbendes.
Dat is de situatie in: Denemarken, aantal moslims 2%; Duitsland: 3.7%: Spanje: 4%; Thailand: 4.6%.

Aantal moslims boven 5% 
Moslims beginnen buitensporige invloed in verhouding tot hun percentuele omvang uit te oefen. Ze zullen aandringen op halal voedsel. Ze oefenen druk uit op supermarkten en uiten bedreigingen als hun eisen niet worden ingewilligd. Ook zullen ze druk uitoefenen om sharia in hun eigen woongebieden in te voeren.
Dat is het geval in: Frankrijk, aantal moslims 8%; Filippijnen: 5%; Zweden: 5%; Zwitserland: 4.3%; Nederland: 5.5%; Trinidad en Tobago: 5.8%.

Aantal moslims rond 10% 
Moslims zullen proberen meer situaties van wetteloosheid te creëren, om te kunnen klagen over hun omstandigheden. Hammond: ‘’zo zien we auto’s branden in Parijs en andere steden. Moslims voelen zich beledigd door elke niet-moslim actie en dat resulteert in opstanden en bedreigingen, zoals woede over cartoons en films over de islam.
Dat is de situatie India, aantal moslims 13.4%; Israël: 16%; Kenia: 10%; Rusland: 15%.

Aantal moslims rond 20% 
Het geweld neemt toe. Er kunnen rellen ontstaan naar aanleiding van kleine gebeurtenissen, er vormen zich jihad-milities, er vinden moorden plaats. Kerken en synagogen worden in brand gestoken.
Dat is bijvoorbeeld zo in Ethiopië: 32.8% moslims.

Aantal moslims rond 40%
Wijdverspreid slachtingen, chronische terroristische aanslagen, en voortdurende oorlogvoering.
Dat is het geval in: Tsjaad: aantal moslims 51.3%; Libanon: 59.7%.

Aantal moslims boven de 60%
Vervolging van niet-gelovigen, sporadische gevallen van etnische zuivering, het gebruik van shariawetten als wapen, en heffing van jizya, belasting voor ongelovigen.
Dat gebeurt in: Maleisië, aantal moslims 60.4%; Qatar: 77.5%; Soedan: 70%.

Aantal moslims boven 80% 
Er vindt dagelijks intimidatie en gewelddadige jihad plaats, van hogerhand geïnitieerde etnische zuiveringen of zelfs genocide. Niet-moslims worden uit de samenleving verwijderd, men streeft naar een 100% islamitische samenleving.
Dat is de situatie in: Bangladesh: aantal moslims 83%; Gaza: 98.7%; Indonesië: 86.1%; Iran: 98%; Palestijnse autoriteit: 99%; Tajikistan: 90%.

Aantal moslims 100% 
Dit betekent volgens islamitische begrippen ‘Dar-es Salaam’, het islamitische huis van de vrede. Er is vrede omdat iedereen moslim is. De madrassa is de enige school en de koran het enige woord.
Dat is de situatie in: Saoedi-Arabië, Somalië en Jemen.

*De in dit artikel genoemde percentages vormen een moment-opname

God Reports, 23 september 2015

Asielzoekers op Brusselse stations: ‘’s nachts durven de mensen hier niet meer te komen’

België, januari 2017

            Asielzoekers op station Brussel
Op het Brusselse Noordstation bivakkeren zo’n 170 asielzoekers die van daaruit hopen naar Engeland te kunnen reizen. Het gaat vooral om Soedanezen en Eritreeërs die rechtstreeks vanuit de ‘jungle’ van Calais zijn gekomen.
Hoewel de autoriteiten hen ’s nachts proberen naar een daklozenopvang te krijgen, willen de meesten van hen juist dán blijven, omdat er s nachts mensensmokkelaars actief zijn. De mensensmokkelaars zetten hen op vrachtwagens naar Oostende en Zeebrugge, van waar ze proberen Engeland te bereiken.
Op de plaats waar tientallen asielzoekers de nacht doorbrengen, zijn ook bushaltes. Een buschauffeur: ‘Het wordt steeds erger. ’s Nachts durf je hier niet meer te komen, dat zweer ik je. Na 20 uur ’s avonds komt niemand hier meer de bus nemen’.
Op het Zuidstation bivakkeren zo’n 40 tot 50 asielzoekers.

BRUZZ, 23 januari 2017

Duitse vrouwen bang: ‘ik verstop mijn blonde haar’

Duitsland, januari 2017

               Asielzoekers vallen Duitse vrouwen lastig
Uit een enquête van de Duitse krant Bild blijkt dat 58% van de vrouwen zich in publieke ruimtes onveiliger voelt,16% heeft pepperspray bij zich en bij vrouwen onder de dertig is dat 32%. De helft van de ondervraagde vrouwen overweegt pepperspray aan te schaffen, 48% mijdt bepaalde wijken van hun stad als het donker is.
Ook bij een rondvraag van magazine Focus blijkt de angst van vrouwen.
Isabella: ‘De situatie is de afgelopen twee jaar veranderd. De angst voor een aanranding is sterk toegenomen. Vroeger hingen er ook migranten rond in de stationsbuurt maar dan bleef het bij wat naroepen. Maar nu worden duidelijk grenzen overschreden. Het gerecht staat in het geval van een aanranding niet achter het slachtoffer. Ik bezit meerdere peppersprays. Ik kan alleen maar mezelf verdedigen’.
Sabine: "Ik ben 23 jaar oud en woon in Berlijn. Daar zijn hele gebieden ontstaan waar ik op bepaalde tijdstippen niet meer kom. Mijn vriend pikt me steeds met de auto op. Ik heb altijd pepperspray en een mes bij me’.
Anne: ‘Ik ben17 en ben in het donker op de fiets aangewezen. Ik verstop mijn blonde haren dan onder een muts, zo voel ik me iets veiliger’.
Melanie: 'Sinds de gebeurtenissen in Keulen is er voor mij veel veranderd. Ik ben 44 jaar oud. Als twintiger leefde ik in Berlijn en nam 's nachts de metro. Dat zou ik vandaag niet meer durven. Nu woon ik in Noordrijn-Westfalen. Het straatbeeld is hier danig veranderd. Ik wissel van straatkant wanneer ik een groepje mannen van vreemde origine tegenkom. Het ergert me. Duitsland is mijn heimat, hier zou ik me veilig moeten voelen'.
Martina: ‘Ik ben woedend dat vrouwelijke slachtoffers steeds meer in de steek gelaten worden. Wanneer het donker is, rijd ik niet meer alleen met de fiets’. Het wordt tijd dat het belang van de slachtoffers boven het belang van de daders wordt gesteld. Vrouwen moeten zich weer thuis kunnen voelen in hun land. Op dit moment is dit mijn Duitsland niet meer en dat maakt me van streek.'
Eduvigis: ‘Hoe ik me gedraag in publieke ruimtes, is drastisch veranderd. Ik ga niet meer naar het zwembad, wandel 's avonds niet meer in parken en mijd stationsbuurten. 's Avonds draag ik geen korte rokken meer. Ik heb een dochter en wil dat ze later een zelfverdedigingscursus volgt en steeds pepperspray meeneemt’.

HLN, 10 januari 2017

Vrouwen verbannen uit Franse moslimwijken

Frankrijk, december 2016

              Saint Denis
Uit een reportage van France 2 blijkt dat in sommige straten in buurten waar veel moslims wonen, vrouwen niet welkom zijn. Zo filmde France 2 in Saint-Denis, waar meer dan eenderde van de bewoners in het buitenland is geboren. Een uitbater van een winkel zei: ‘Je kunt beter buiten wachten. Binnen mogen alleen mannen komen.’
In bepaalde straten is geen vrouw te vinden, en de journalisten die undercover gingen, worden steevast geweigerd in cafés en kroegen. Journalist Caroline Sinz vraagt aan een man die haar wegstuurt wat hij zou doen als zijn nicht hier was. ‘Zij zou gewoon thuisblijven. Ze doet wat ze wil hoor, maar ze komt hier niet binnen. Het is hier niet zo als in Parijs, er is een heel andere mentaliteit. Het lijkt hier meer op de situatie thuis.’
Staatssecretaris Pascale Boistard van vrouwenzaken zegt dat er sprake is van ‘een aantal gebieden waar vrouwen niet worden geaccepteerd’.
Ook de Barricade van Moeders tegen radicale en politieke islam, bevestigt dat in bepaalde wijken vrouwen in de publieke ruimte vrijwel niet welkom zijn: ‘Moslimmannen bezetten een aantal steden aan de rand van de stad’.

Elsevier, 14 december 2016
France2 'Quand les femmes deviennent indésirables dans les lieux publics', 7 december 2016

Asielzoekers naast Jozef en Maria in kerststal Vaticaan

Italië, december 2016

            Kerststal Vaticaan
De jaarlijkse kerststal op het Sint-Pietersplein bij het Vaticaan staat dit jaar in het teken van de asielzoekersstroom. Naast Jozef en Maria, de drie koningen en een engel staat een bontgekleurd vissersschip.
De stal is een geschenk van de regering en het aartsbisdom Malta en herinnert volgens paus Franciscus ‘aan de treurige en tragische realiteit van de migranten op weg naar Italië. In de pijnlijke ervaringen van die broeders en zusters herkennen wij het kindje Jezus weer’.

Telegraaf, 9 december 2016

Actie tegen verbod op religieuze symbolen

|

België, november 2016

                             blijf van mijn hoofddoek

"Blijf van mijn hoofddoek af, die is heilig" Een dertigtal moslim-activisten voerden actie tegen de Brusselse gemeenteraad door het college de rug toe te keren. Daarmee protesteerden ze tegen het verbod op religieuze tekens in de publieke ruimte, met name in de scholen van de stad Brussel. De actie draagt de naam 'Our Lives Matter' en volgt na een protestactie die eerder plaatsvond bij een middelbare school in Laken. Ouders van leerlingen klaagden toen dat het schoolreglement het dragen van een hoofddoek verbood tijdens het vrijwillig helpen bij schoolactiviteiten.

HLN, 7 november 2016

Christenen aangevallen door moslims in Duitse AZC's

Duitsland, oktober 2016

Naar aanleiding van talrijke signalen deed de christelijke hulporganisatie 'Open Doors' samen met andere organisaties in de periode van februari tot september van dit jaar onderzoek naar discriminatie en bedreiging door moslims van christenen in asielzoekerscentra door heel Duitsland. Het ging in totaal om 743 christelijke asielzoekers gevraagd. Daarvan werden 617 (83%) vaker aangevallen, 314 (42%) werd met de dood bedreigd. 416 (56%) mensen waren slachtoffer van fysiek geweld.
De daders waren voor 91% (674) islamitische asielzoekers. 28% noemde ook het  islamitisceh beveiligingspersoneel als daders. Bij de aanvallen ging het vaak om meerdere daders. Slechts 17% (129) van de slachtoffers deed aangifte van de aanvallen. Met de aangiften door een azc leiding meegerekend wendde zich 28% (213) zich tot de autoriteiten. Mensen deden geen aangfifte uit angst voor herhaling en verergering van de situatie. Verreweg de meesten wilden graag gescheiden opvang van christelijke en islamitische asielzoekers. 

Open Doors, 18 oktober 2016
Welt, 18 oktober 2016
CDU/CSU, 17 oktober 2016
Express, 21 oktober 2016

No-go zones in Frankrijk

| |

Frankrijk, oktober 2016

Viry-Châtillon

Vier politieagenten waren zaterdag 8 oktober in Viry-Châtillon, een voorstad van Parijs en berucht om zijn criminaliteit, drugshandel en werkloosheid, om een beveiligingscamera te installeren. Een groep jongeren kwam kijken en gooide brandbommen naar de agenten en hun auto’s. Twee agenten raakten zwaar gewond, waarvan een levensgevaarlijk. Naar aanleiding van deze aanval brachten premier Valls en minister van binnenlandse zaken Cazeneuve een bezoek aan de wijk. Valls zei toen dat er in Frankrijk geen no-go zones zijn, waar het gezag van de overheid niet meer geldt. Wel erkende hij dat er sprake is van 'probleemgebieden'. Oppositiepartijen hadden eerder de regering verweten dat deze no-go gebieden had laten ontstaan. Een woordvoerder van de politievakbond Alternative Police CFDT Denis Jacob verklaarde echter: 'Uiteraard zijn er no-go zones in Frankrijk waar de politie niet kan ingrijpen en veilig haar werk doen. En hetzelfde geldt voor de brandweer en vrijwel elke overheidsdienst. Criminele bendes vallen hen aan zodra ze deze wijken binnengaan. Dit het speelt al 20 jaar. De overheid zal het echter niet toegeven omdat men dan erkent dat er sprake is van een falende staat'.

Local, 10 oktober 2016
Elsevier, 11 oktober 2016
Goede achtergrondinformatie: Gatestone, 20 januari 2015 'European 'No-Go' Zones: Fact or Fiction? Part 1: France'

Kanaalstraat Utrecht: ‘Dit is onze wijk, ongelovig varken!’

Nederland, september 2016

                Kanaalstraat Lombok Utrecht
Bij de Utrechtse Internet Courant (DUIC) kwamen diverse meldingen binnen over onveilige situaties in de Kanaalstraat in Lombok. Zo wordt er gedeald, veel te hard gereden en vindt intimidatie plaats door mannen van buitenlandse afkomst. Er klinken voortdurend ronkende motoren en een moskee is het boegbeeld van de straat. Buurtbewoners ontwijken de straat steeds meer.
Een 35-jarige Utrechter vertelt anoniem hoe hij in een dreigende situatie terechtkwam toen hij door de straat fietste. Hij werd geïntimideerd door mannen in een djellaba, waarbij hij werd beroofd van zijn telefoon en fiets. Toen hij stopte om zijn koptelefoon op te doen, werd hij aangesproken door deze mannen: 'Dit is onze buurt ongelovig varken. Je bent een slecht mens en je moeder is slecht’. De Utrechter belde de politie die echter niet kwam: ‘Een Marokkaanse man vroeg of ik de politie had gebeld en vroeg om geld. Hij werd opdringerig en ik vroeg of hij afstand wilde houden. Toen kwamen andere mannen naar me toe, ik kon niet meer zien wat er gebeurde maar later ontdekte ik dat mijn fiets en telefoon weg waren'.

‘Kennelijk vindt er een soort sharia-controle plaats in onze stad’
Op zoek naar een ‘veilige’ plek kwam hij een Noord-Afrikaan tegen, die zei: “Wat moet je hier? Je moet de politie niet bellen’. Het slachtoffer: ‘Wat het me het meest schokt is dat er kennelijk een soort sharia-controle plaats vindt in onze stad. Mensen die het dus over hun buurt hebben’.

Gebiedsmanager ‘Lombok niet crimineler dan andere wijken’

Volgens gebiedsmanager veiligheid van de wijk, Koen Osterhuis, zijn de criminaliteitscijfers in de wijk niet hoger dan in andere wijken. Wel is er meer overlast op straat van de jeugd en drugsdealers. Om dit aan te pakken zijn er sinds maart verschillende trajecten gestart.

DUIC, 29 september 2016

Vakantie

Internationaal, augustus 2016

                Vakantie
                                NRP is even een weekje weg

Over Nieuw Religieus Peil
Inhoud syndiceren